Na het lezen van het boek “The E – Myth Revisited” door Michael E. Gerber had ik besloten mezelf te ontslaan. Ik kwam er achter dat mijn ontslag het bedrijf meer ruimte zou geven om te groeien.

Huh? Ik hoor u denken: hij is toch ondernemer? Oprichter en mede eigenaar van Anser? Dat klopt, en dat blijf ik ook. Maar het gedachtegoed van Gerber heeft me wel aan het denken gezet.

De belangrijkste boodschap uit het boek is dat de ondernemer in u ervoor dient te zorgen dat elke functie in je bedrijf overdraagbaar moet zijn aan een ander. En in een typisch MKB bedrijf vervullen mensen vaak verschillende functies, gewoon omdat je nu eenmaal te klein bent om alle functies door verschillende mensen te laten doen. En de meeste ondernemers zijn begonnen als een one man company, en bijna alle oprichters hebben moeite met los laten. Ik ben daar geen uitzondering op.

Je moet jezelf ontslaan, vooral van de functies die, doordat je die zelf vervult, de groei van het bedrijf in de weg staan.

Vanwege de lessen uit “De E-Myth Revisited” moest ik mezelf ontslaan van de functies waarvan ik eerder dacht dat ze te belangrijk waren om aan anderen over te laten . Voordat ik het boek las en mezelf ontsloeg, wist ik alle ins en outs van iedere opdracht bij die Anser deed. Ik bemoeide me met alles en iedereen. Deze manier van werken was, eerlijk gezegd, volstrekt absurd en absoluut onnodig, want ik ben omringd door een zeer capabele groep mensen. Ieder van hen is hoog opgeleid en zeer ervaren, en ze hebben allemaal een sterk gevoel voor het werk dat moet worden gedaan en wat daarmee moet worden bereikt.

Toch voelde ik nog vaak dat ik diegene was die het toch net even beter kon doen en dus toch echt zelf moest doen. Terwijl ik rationeel best weet dat mijn collega’s juist excelleren op zaken waar ik beduidend minder goed in ben. Maar ik was een of andere manier bang dat het overhandigen van al deze belangrijke rollen zou leiden tot het verlies van onze sterkste concurrentievoordelen – inzicht en behendigheid te verliezen. De waarheid was, realiseer ik me nu, dat ik de controle over alles niet wilde opgeven.

Door niet bereid zijn de controle op te geven, was ik het grootste deel van mijn tijd werkzaam in mijn bedrijf, en werkte ik niet aan mijn bedrijf.

Door niet bereid zijn de controle op te geven, was ik het grootste deel van mijn tijd werkzaam in mijn bedrijf, en werkte ik niet aan mijn bedrijf. Met andere woorden, ik stond elke dag met de spreekwoordelijke poten in de klei en had geen tijd meer om strategisch te denken. Ik belemmerde ook anderen in ons team om ervaren hoe het bedrijf loopt, en belemmerde onbewust een deel van de onderlinge samenwerking. Maar bovenal was ik bezig met onbenullige zaken of werkte ik fulltime aan opdrachten bij klanten.

Door mezelf te ontslaan kreeg ik weer de ruimte om na te denken over en werken aan de toekomst van Anser. Met dank aan Michael E. Gerber, wiens boek in de top 5 van meest verkochte managementboeken aller tijden staat, maar in Nederland toch vrij onbekend is gebleven.