Gisteren las ik een artikel over bricks & clicks in het vakblad RetailTrends, en daarna bladerde ik nog wat door en werd mijn oog getroffen door een tabel. Het staat er echt, Groningen is de nr 4 regio qua koopkracht binnen de EG-zone, na Londen city, Luxemburg en Brussel. En op 13 staat Utrecht en 17 Noord-Holland. Hoezo PC Hooftstraat, Hoog Katharijne of Koopgoot? “In Stad most weez’n!”

Nu is mijn geboortegrond mij dierbaar en voelde ik me zelfs een beetje trots toen in het las, maar vervolgens komt de Groningse nuchterheid weer snel boven. Het zal wel niet kloppen, althans ik kan me er net te weinig bij voorstellen. En toch knaagt het; hoe komen ze aan die cijfers? De bron is EuroStat, het statistiekbureau van de Europese Commissie, zeg maar het CBS van Europa. Wie het weet mag het zeggen.

Cijfers verhullen nu eenmaal vaak delen van de werkelijkheid. Vandaag kondigde KPN aan dat het eigenlijk helemaal niet zo goed gaat en sterk moet reorganiseren. Het vorige kwartaal was het nog allemaal rozegeur en maneschijn bij deze organisatie en recent kreeg de vorige roerganger Scheepbouwer nog een aardige bonus mee voor bewezen diensten. Ik kan me niet voorstellen dat KPN een kwartaal geleden er nog goed voor stond en nu ineens inziet dat er iets mis is. Toch waren de cijfers de vorige keer nog erg positief en waren de beursanalisten enthousiast over het aandeel KPN. Zouden ze bij KPN ook gebruik maken van de diensten van EuroStat? Of hebben ze bepaalde al eerder bekende gegevens gewoon niet eerder meegenomen in de cijfers?

Wanneer wij bij organisaties rond lopen dan proberen we een zo goed en compleet mogelijk beeld te krijgen van de situatie. Vaak geven de cijfers een beeld weer dat zodanig van de werkelijkheid geabstraheerd is dat hieraan slechts een beperkte betekenis kan worden toebedeeld. Cijfers liegen niet, maar vertellen vaak niet het hele verhaal. Ik kom soms controllers tegen die met cijfers toveren en dan toch geen antwoord hebben op voor mij hele gewone vragen. Wanneer ze dat dan gaan uitzoeken en voor verrassingen komen te staan blijkt dat ze te lang in hun spreadsheets zijn blijven hangen en ziende blind zijn geweest…

Een erg goed functionerend informatiesysteem is nog steeds de koffieautomaat. Daar treffen mensen elkaar en wordt op informele wijze gedeeld wat er echt speelt in een organisatie. Wanneer je daar zaken hoort die niet aansluiten bij de cijfers, dan moet je als controller wakker worden, onraad ruiken en aan slaan. Je bent tenslotte naast cijfertoveraar ook vooral de waakhond die tijdig blaft bij onraad. En zonodig bijt, maar die zich niet mag laten muilkorven. Gelukkig zijn die bijtertjes er ook nog in veel bedrijven, maar ze zijn volgens mij wel in de minderheid.

Het verhaal van de tegenvallende cijfers van KPN komt vandaag langzaam naar buiten, en ik ben natuurlijk benieuwd naar het verhaal achter de vooronderstelde enorme koopkracht van Groningen. Voorlopig hoor ik Noordelijke ondernemers wel melden dat het beter gaat dan twee jaar geleden, maar dat het zó goed gaat nu, dat zou ik nog niet durven zeggen. Of gaat bij al die andere gebieden zoveel minder? In dat geval gaan we gouden tijden tegemoet…