Ik volg al enige tijd Tesla, het bedrijf dat elektrische auto’s maakt. Mwoah, spannend denkt u wellicht. Er zijn veel meer bedrijven die met elektrische auto’s bezig zijn. Maar dat zijn bestaande bedrijven, en die benaderen het elektrische rijden als een nieuwe innovatie in een lange rij van innovaties. De autoindustrie hangt van verbeteringen aan elkaar. Auto’s worden steeds mooier, beter, veiliger en schoner. Stapje bij stapje evolueert de auto van de T-Ford tot een super machine met adaptieve cruise control, climate control, parkeersensoren, ABS, ESP, multi verstelbare en verwarmbare stoelen met massagefunctie en wat al niet meer. De basis van een volgend model is altijd het model er voor, waarbij de gezamenlijke bodemplaat en veel onderdelen hergebruikt worden. Zo evolueert het model van versie 1.0 stapsgewijs naar 1.7, en vaak -zoals bij de Volkswagen Golf-, zie je aan de buitenkant nauwelijks het verschil met de voorganger.

Tesla doet het anders.

Tesla bestaat sinds 2003 en heeft als autobouwer nauwelijks een verleden. Tesla ontwierp de auto vanaf een blanco vel papier. Ze hoefden geen rekening te houden met het plaatsen van een versnellingsbak uit een zustermodel of het hergebruiken van dezelfde onderdelen voor het dashboard. Bij Tesla geen zaken die gebeuren omdat ze gebeuren. Dus bouwde Tesla een auto met een andere aandrijflijn, geen tunnel waar normaal de versnellingsbak doorheen loopt in het interieur en vind de bediening van de diverse opties plaats via een gigantische iPad. En 100% elektrisch, dus geen elektromotortje dat bij een grote actieradius hulp nodig heeft van een benzinemotor (Opel’s Ampera), of een benzinemotor met elektrische hulpmotor (Toyota Prius). En daarmee in de standaard test weinig CO2 uitstoot, maar in het dagelijks gebruik niet zo heel veel schoner rijdt als de ecodiesels van diverse merken.
De Model S van Tesla is revolutionair anders dan gangbare auto’s, want 100% elektrisch en met een zeer grote actieradius. Maar vooral omdat het de auto opnieuw definieert.

Nieuwkomer verslaat gevestigde orde

In het blad Autoweek (nr 29/2013) las ik een vergelijkende test waarbij de nieuwe Tesla model S Performance het opnam tegen de Mercedes-Benz CLS 500 Shooting Brake. Voorwaar beide bepaald geen vervelende auto’s, en met een aanschaf waarde van rond de €100.000 ook bepaald niet modaal te noemen. De Tesla overklaste de Mercedes op de onderdelen aandrijflijn, ruimtegebruik, kosten en de funfactor. Overall won de nieuwkomer met 35 tegenover 33 punten van het al 127 jaar bestaande merk.
En dan werd het fiscale voordeel voor leaserijders en ondernemers niet eens nadrukkelijk meegenomen. Deze auto heeft namelijk geen bijtelling en kost vanwege allerlei mogelijkheden voor investeringsaftrek per saldo minder dan mijn Renault Mégane ecodiesel… Helaas is er een lange levertijd, want wie wil er niet zo’n auto?
Een nieuwkomer zet de autobranche op zijn kop op hetzelfde moment dat de stad Detroit -de bakermat van de autoindustrie-, faillissement heeft moeten aanvragen.

Stel u voor…

Stel u voor dat u morgen naar u werk gaat en niets is er meer. Het kantoor is afgebrand, alles is weg. Maar er zijn nog wel dezelfde klanten met dezelfde behoeften. En u wordt gevraagd het werk opnieuw in te richten, waarbij u zelf de keuze heeft wat en wie u daarbij inzet. Waarschijnlijk een hypothetische vraag, helaas ?

Stel u voor dat uw baas u de opdracht geeft om een nieuw bedrijf te starten, met als opdracht om de grootste concurrent te worden. Omdat hij weet dat echte innovatie van binnenuit niet werkt.

Als we toch de kans eens kregen…

Veel grote organisaties lopen vast en zijn niet wendbaar genoeg omdat zaken nu eenmaal gaan zoals ze gaan. Voorbeelden zijn er te over waar de manier waarop we werken niet meer werkt. En vaak moet het eerst goed mis gaan om opnieuw te beginnen, of moet een uitdager van buiten komen om een resolutie te ontketenen.In uw werkomgeving hypothetisch? Niet echt, kijk maar eens om u heen. Het gebeurt al, maar mogelijk heeft u het nog niet in de gaten. Op dit moment wordt er aan de stoelpoten van alle gevestigde organisaties gezaagd.

Steeds meer multinationals beseffen dat innovatie van binnenuit niet de gewenste verandering biedt om hun leidende positie vast te houden, laat staan te verbeteren. Dus creëren ze hun eigen challengers. Uitdagers die hunzelf als gevestigde orde scherp houden.

Waarom niet?

Ik daag u uit om serieus na te denken over hoe het anders kan in uw afdeling of organisatie. Hoe zou u zo’n gelegenheid om opnieuw te beginnen aanpakken? Waar zou u beginnen? En wat zou u anders doen dan nu, en wie zouden er mee gaan?

Wij hebben verrassende ideeën en werkmethoden op het vlak van revolutionaire innovatie. Zodat het denkproces net dat extra duwtje krijgt. Maar u kunt ook gewoon lekker doorgaan met dat wat altijd al best wel aardig werkte…, toch?